Heb je weleens gedacht: waarom doet mijn lichaam dit nou weer?
Misschien komt dezelfde klacht steeds terug. Je schouders zitten opnieuw vast. Je bent moe terwijl je vindt dat je genoeg rust hebt genomen. Je ademhaling zit hoog. Je voelt onrust in je lichaam, terwijl je met je hoofd eigenlijk vindt dat er niets aan de hand is.
Zeker wanneer je al van alles hebt geprobeerd, kan dat ontzettend frustrerend zijn.
Het is dan heel begrijpelijk dat je vooral wilt dat het stopt.
Maar binnen JorFytaal kijken we er anders naar.
Je lichaam werkt niet tegen je. Het laat zien wat er gebeurt.
Een klacht is niet automatisch een teken dat je lichaam faalt
We zijn gewend om bij een lichamelijke klacht vrij snel te denken in termen van iets dat niet goed werkt.
Er is pijn, dus die pijn moet weg.
Er is spanning, dus we moeten ontspannen.
We zijn moe, dus we moeten meer rusten.
Soms is dat inderdaad precies wat nodig is.
Maar een klacht kan ook een aanleiding zijn om verder te onderzoeken. Binnen de JorFytaal Methode betekent een klacht niet automatisch dat er iets ‘kapot’ is. Het lichaam is voortdurend bezig zich aan te passen aan wat je doet en wat je meemaakt en probeert steeds opnieuw balans te vinden.
Daarom stel ik liever niet alleen de vraag:
Hoe krijg ik deze klacht weg?
maar ook:
Wat gebeurt er eigenlijk?
Dat klinkt misschien als een klein verschil. In de praktijk verandert het de manier waarop je naar jezelf kijkt.
Je lichaam geeft voortdurend informatie
Je lichaam reageert de hele dag.
Je ademhaling verandert.
Spieren spannen aan of ontspannen.
Je houding verandert.
Je beweging wordt vrijer of juist kleiner.
Misschien zet je jezelf letterlijk schrap wanneer iets moeilijk wordt.
Een deel daarvan merk je bewust op. Een ander deel gebeurt voordat je erover hebt nagedacht.
Dat betekent niet dat iedere gespannen spier een verborgen emotie heeft of dat je aan één lichamelijk signaal precies kunt aflezen wat er psychisch speelt. Zo werkt JorFytaal niet.
Een lichamelijke verandering is geen bewijs of oordeel. Het is een signaal dat uitnodigt om verder te onderzoeken.
Bijvoorbeeld:
Je vertelt dat iets je niet raakt, maar ondertussen houd je je adem in.
Of je wilt heel graag ontspannen, maar merkt dat je spieren nauwelijks loslaten.
Misschien neem je je voor rustig aan te doen, maar blijf je in alles wat je doet nét wat harder werken dan nodig is.
Dan hoef je niet meteen te weten waarom dat gebeurt.
Je kunt eerst gewoon constateren:
Hé, dit gebeurt er bij mij.
En juist daar begint bewustwording.
Lichaam, voelen en denken staan niet los van elkaar
Een belangrijk uitgangspunt binnen de JorFytaal Methode is dat lichaam, voelen, denken en bewustzijn elkaar voortdurend beïnvloeden.
Een gedachte kan bijvoorbeeld lichamelijke spanning oproepen.
Een gevoel kan je ademhaling veranderen.
Maar het werkt ook andersom. Wanneer je bewust anders ademt, je lichaam ontspant of anders beweegt, kan ook je ervaring veranderen.
Daarom vind ik het lichaam zo’n praktische ingang.
Je hoeft niet eerst alles volledig te begrijpen voordat je iets kunt ervaren.
Stel dat je merkt dat je tijdens een moeilijke beweging je adem inhoudt en je hele lichaam aanspant. Je kunt daar heel lang over nadenken.
Maar je kunt ook iets proberen.
Kun je de beweging iets rustiger maken?
Kun je blijven ademen?
Kun je kracht leveren zonder alles vast te zetten?
Wat gebeurt er dan?
Dan wordt het verschil niet alleen iets wat je begrijpt.
Je ervaart het.
En dat is iets anders.
Van automatisch reageren naar kunnen kiezen
Veel reacties in ons lichaam zijn zo gewoon geworden dat we ze nauwelijks meer opmerken.
We zetten door terwijl we moe zijn.
We spannen ons aan terwijl dat niet nodig is.
We houden onze adem in.
We gaan sneller terwijl ons lichaam eigenlijk wil vertragen.
Dat hoeft niet verkeerd te zijn. Soms is actie precies wat nodig is.
JorFytaal gaat dan ook niet over altijd ontspannen zijn. Een belangrijk uitgangspunt is juist kunnen schakelen tussen actie en rust: actief zijn wanneer actie nodig is en kunnen herstellen wanneer rust nodig is.
Het interessante ontstaat wanneer je gaat herkennen wat je automatisch doet.
Want zodra je kunt waarnemen:
Ik merk dat ik nu mijn adem inhoud.
of:
Ik merk dat ik mezelf vastzet.
ontstaat er een klein beetje ruimte.
Je hoeft de reactie niet onmiddellijk weg te maken.
Je kunt eerst observeren.
En vanuit die observatie kun je kiezen.
Misschien verander je iets. Misschien juist niet. Maar het is dan steeds minder een automatische reactie waar je simpelweg in meegaat.
Luisteren betekent niet dat je alles hoeft te verklaren
Je lichaam leren waarnemen betekent voor mij ook niet dat je voor iedere klacht een ingewikkelde verklaring moet zoeken.
Soms is rugpijn gewoon rugpijn. Soms heeft een lichaam belasting, herstel of medische zorg nodig.
En bij nieuwe, aanhoudende of zorgwekkende klachten is het natuurlijk belangrijk om passende medische hulp in te schakelen.
Maar óók dan kan het waardevol zijn om nieuwsgierig te blijven naar je eigen ervaring.
Hoe beweeg ik?
Hoe adem ik?
Waar houd ik spanning vast?
Wanneer verandert de klacht?
Wat gebeurt er als ik rust neem?
En wat gebeurt er juist wanneer ik beweeg?
Niet om koste wat kost een verborgen oorzaak te vinden.
Wel om je eigen lichaam steeds beter te leren kennen.
Misschien hoeft je lichaam dus niet harder zijn best te doen
We zijn vaak goed in ons lichaam vertellen wat het moet doen.
Doorgaan.
Ontspannen.
Sterker worden.
Niet zeuren.
Nog even volhouden.
Soms ligt de volgende stap niet in nóg harder proberen.
Maar in even stoppen met corrigeren en eerst waarnemen.
Wat gebeurt er werkelijk?
Dat is voor mij een van de belangrijkste uitgangspunten van JorFytaal.
Je lichaam hoeft niet je tegenstander te zijn.
Het kan juist een ingang worden naar meer bewustwording, meer keuze en uiteindelijk meer vertrouwen in wat jij nodig hebt.
Verder ontdekken
Wil je meer weten over de manier waarop binnen JorFytaal lichaam, voelen, denken en bewustzijn samen worden bekeken?
Lees meer over de JorFytaal Methode
Of merk je dat je lichaam iets blijft aangeven en wil je daar persoonlijk naar kijken?
